Život i karakter Uroša Predića

„Dakle, Vi ste taj Uroš Predić. Ja sam Vas zamišljao kao nekog bucova, a Vi se otegli ko gladna godina!” Ovo su reči arhimandrita manastira Grgeteg Ilariona Ruvarca kada je prvi put ugledao Uroša Predića. Nastavak upitne rečenice opisuje fizički izgled slikara. Bio je visok 182 centimetra, koščat, vitak, uskih ramena, uspravnog držanja.

Rođen je u Orlovatu, malom mestu u Banatu, kao najmlađi sin sveštenika Petra Predića. Život i stvaralaštvo Uroša Predića, u galeriji Narodnog Muzeja prikazani su u vidu tematskih segmenata, od njegovog školovanja u rodnom mestu, preko Pančeva, Beča, putovanja po Italiji, povratka u zavičaj, do konačnog preseljenja u Beograd.

Izložba je  objedinila veliki broj artefakata koji podsećaju na Predića iz intimnijeg ugla. U vitrinama se mogu pročitati odlomci iz dnevnika, njegove prepiske sa prijateljima, čestitke i dopisne karte koje su mu slale drage osobe, među kojima su bile i ugledne ličnosti toga doba. Izloženi su i razni lični predmeti – nameštaj, fotografije, ordenje, knjige, časopisi.

Najpoznatija dela Uroša Predića, jednog od najvažnijih slikara srpskog akademskog realizma su  “Bosanski begunci”, “Kosovka devojka”, “Siroče na majčinom grobu”, “Vesela braća”.

U okviru izložbe, prvi put su prikazani  crteži po kojima je radio ikone za Njegoševu kapelu na Lovćenu, koja je srušena. Predstavljen je i gimnazijski crtež koji je uradio Mihajlo Pupin, Urošev prijatelj još od ranih školskih dana. Godine 1888., Uroš Predić je naslikao “Siroče na majčinom grobu” i “Hercegovačke begunce”. Obe slike otkupio je Mihajlo Pupin sa svetske izložbe u Parizu i poklonio ih beogradskom Narodnom muzeju. Ovakav gest najbolji je pokazatelj Pupinovog prijateljstva i poštovanja prema Prediću.

Ova atraktivna izložba u senku stavlja dela ovog velikana dok u prvi plan ističe njegov  život i karakter.

Na panoima koji obogaćuju postavku i porukama ispisanim na zidu mogu se pročitati zanimljivosti iz Predićevog života.

“Kada se rešavalo da li da budem slikar, otac će me zapitati. ’A šta ćeš, golube, kada te u starosti izneveri oko i kad zadrhće ruka?’ Odgovorih: Ništa! Onda ne marim ni da živim”.

Predić je umro  u 96. godini a prvom postavkom ove izložbe 2018. obeleženo je 160 godina od njegovog rođenja.